Johann Friedrich Flatt (1759–1821) was een leerling van Gottlob Christian Storr, vanaf 1782 repetent aan het Tübinger Stift en vanaf 1792 buitengewoon hoogleraar.

Hij onderwees Hegel in de metafysica en behoorde tot de theologen die Kant gegen Kant probeerden te keren: de grenzen van de rede, die Kant getrokken had, moesten de ruimte voor de openbaring veiligstellen. Deze Tübingse verbinding van kantianisme en orthodoxie was het, waartegen Hegel en zijn kamergenoten zich keerden.

Copyright © by hegel.net, Kai Froeb