Friedrich von Müller (1779–1849) stond vanaf 1801 in Weimarse staatsdienst en werd in 1807 vanwege zijn onderhandelingen met Napoleon geheimraad.

Hij was Goethes vertrouweling en gesprekspartner in de laatste jaren; zijn aantekeningen behoren tot de bronnen voor Goethes oordelen — ook voor diens oordeel over Hegel, die Goethe waardeerde zonder hem te volgen.

Copyright © by hegel.net, Kai Froeb