Eduard Gans

Eduard Gans (1797–1839) was rechtsfilosoof en de doorslaggevende organisator van de hegeliaanse school. Zonder hem zou zij geen institutionele basis hebben gehad.

In 1826/27 was hij van beslissende betekenis bij de oprichting van de Sozietät für wissenschaftliche Kritik en werd haar secretaris-generaal. Het genootschap en zijn Jahrbücher für wissenschaftliche Kritik werkten als een hegeliaans getinte tegenacademie tegenover de Koninklijk Pruisische Academie van Wetenschappen, waarin Hegel niet was opgenomen — zonder louter partijorgaan te zijn, want ook niet-hegeliaanse medewerkers schreven erin.

Na Hegels dood behoorde Gans tot de kern van de Verein der Freunde des Verewigten, die de uitgave van de werken van 1832 tot 1845 verzorgde. Hij bezorgde zelf de tweede druk van de Grondlijnen van de filosofie van het recht (1833) en zette in het voorwoord daarvan Hegels methodische positie uiteen tegen de Historische Rechtsschool — hij was daarin de tegenspeler van Savigny.